Operacja pomostowania aortalno-wieńcowego – by-pass
Pomostowanie aortalno-wieńcowe wykonuje się u chorych, u których nie można przeprowadzić angioplastyki wieńcowej z implantacją stentów, ponieważ ryzyko zabiegu angioplastyki jest bardzo duże. Najczęściej są to pacjenci z chorobą wielonaczyniową lub zmianami zlokalizowanymi w tętnicach wieńcowych w miejscach trudno dostępnych dla kardiologa interwencyjnego.
Operacja wykonywana jest w oddziałach kardiochirurgicznych, dysponujących dużym doświadczeniem personelu w przeprowadzaniu tego typu zabiegów oraz odpowiednim zapleczem sprzętowym niezbędnym do wykonania tak skomplikowanej operacji.
Podstawą kwalifikacji do zabiegu jest wcześniej wykonana koronarografia oraz konsultacja tzw. kardiogrupy, czyli zespołu składającego się z kardiochirurga, kardiologa interwencyjnego, kardiologa oraz anestezjologa, którzy wspólnie podejmują ostateczną decyzję o operacji pomostowania aortalno-wieńcowego.
Operacja pomostowania aortalno-wieńcowego – przebieg zabiegu
Zabieg polega na wszczepieniu naczyń tętniczych – najczęściej tętnicy piersiowej wewnętrznej, tętnicy promieniowej lub innej tętnicy – bądź naczynia żylnego pobranego najczęściej z podudzia. Wyróżniamy więc pomosty tętnicze i żylne.
Pomosty omijają miejsce zwężenia tętnicy wieńcowej, dostarczając odpowiednią ilość krwi do mięśnia sercowego.
Zabieg związany jest z otwarciem klatki piersiowej, najczęściej poprzez przecięcie mostka w linii pośrodkowej. Wykonywany jest w znieczuleniu ogólnym i trwa od 3 do 6 godzin – w zależności od liczby wszczepianych pomostów oraz ewentualnej korekcji współistniejących wad serca.
Rozcięty mostek zespalany jest za pomocą specjalnych drutów, które pozostają na stałe w ciele pacjenta i są widoczne w badaniu RTG klatki piersiowej.
Operacja pomostowania aortalno-wieńcowego – efekty leczenia
Efektem zabiegu jest zwiększenie ukrwienia mięśnia sercowego, ustąpienie dolegliwości stenokardialnych, zmniejszenie ryzyka wystąpienia zawału serca, poprawa komfortu życia oraz jego wydłużenie.
Po zabiegu każdy chory pozostaje pod stałą kontrolą kardiologiczną.
Wszczepione pomosty, podobnie jak tętnice wieńcowe, podlegają procesowi prowadzącemu do powstawania zmian miażdżycowych. Aby temu zapobiec, należy systematycznie przyjmować zalecone leki, zaprzestać palenia tytoniu, ograniczyć spożywanie alkoholu, zredukować masę ciała oraz zachować regularną aktywność fizyczną.